FotoX's (2)

Vandaag een vrije dag dus heb even te tijd om buiten wat foto's te maken,




Even in de auto wachten tot de chauffeur terug kwam van het postkantoor was niet te doen in de auto zonder de airco aan. Dus dan maar buiten staan waar het dan een stuk aangenamer is. Op deze foto sta ik dus voor de auto van AFI, en nee die staat niet stil midden op de weg, nouja eigenlijk wel. Maar als je dus goed kijkt vinden ze dubbel parkeren hier geen enkel probleem. =/ Die auto’s voor mij rijden dus niet maar zijn daar geparkeerd…

Ik weet niet of ik hier met mijn leven speelde. (Gelukkig zien de soldaten bij mijn compound er niet zo heel gevaarlijk uit..) maar dit is dus een deel van de muur om het compound heen. Heerlijk prikkeldraad…
Je ziet dus allemaal betonnen blokken in een lijn, dit is de wegmarkering en gewoon tegelijkertijd ook een blokkade, bij andere compounds zie je al zo’n lijn ver voor de ingang van een compound beginnen en zo een apparte oprit creërend dit is om te voorkomen dat mensen met slechte bedoeling de poort proberen te rammen omdat ze via die weg een stuk moeten slalommen en dus moeten afremmen. Als je beter kijkt op de foto (misschien moet je hem even dowloaden om het in werkelijke resolutie te zien) zie je in de verte een hutje staan met daarin 2 mensen, dat is de checkpoint voor dat je mijn compound in mag. Het zijn debiele soldaten die geen engels kunnen laat staan weten wat ze met je paspoort moeten doen.

Hier zie je van hetzelfde punt als de vorige foto de school in de verte. Het eerste gebouw is de jongensschool en nog iets verder zie je de meisjesschool. Zoals je ziet zijn de afstanden naar iets dat niet alleen maar huizen zijn maar ook spannend is nogal erg groot. Verdomd jammer want zo kan niet gaan cultuur snuiven. Ik weet ook niet of het zo verstandig is om in mijn eentje hier de straat op te gaan en zelf op onderzoek uit te gaan.

Een paar flats van het compound, met fantastische schotels die Hûh!>? ook richting het noorden staan.. zie ik nu zelf.. aja komt natuurlijk omdat we hier een stukje zuidelijker zitten en dat dat daarom niet zo heel raar is. in het midden op de 1^e verdieping is het appartement waar ik verblijf.

De ingang naar het compound. Aan het eind links om de hoek is de checkpoint en rechts aan het eind van de weg staan de barrakken van de militairen. En halverwege de weg aan de rechterkant is de ingang naar mijn compound.

Hoi!

Blarkc!

Vandaag was het wel weer een leerzame dag, ik zit dus nu al een paar dagen aan de “kassa” het lijkt er niet op maar mensen komen binnen met gebroken of niet bruikbare seals. Seals zijn rubberen ringen die je gebruikt als je in het simpelste voorbeeld 2 buizen aan elkaar wil waardoor vloeistof moet lopen met zeer hoge druk, in de meeste gevallen gaat dat lekken omdat het ijzer gewoon niet goed sluit, door die rubberen ring ertussen te stoppen word het lekken voorkomen. Mocht je het moeilijke begrijpen, in een hydraulische cylinder word er aan een kant een hoge druk opgebouwd om zo de shaft in beweging te laten komen. (Bijvoorbeeld waardoor een heftruk de vorken omhoog kan tillen). Die klanten komen daar om dus nieuwe te kopen, de meeste moeten geproduceerd worden maar er is een soort ring die op voorraad is. Het is dan de bedoeling om deze ringen te meten, in de computer te zetten en zo ordertje maken bla bla heel verhaal. Ik geef de klanten dus de prijs, zij gaan akkoord en 4 dagen later zijn hun seal klaar voor gebruik. Een geweldig baantje, soms staan er 5 mensen te wachten om geholpen te worden en het duurt meestal wel even voordat je er met een klaar bent. dus je voelt wel de druk van die klanten maar dan zeg ik gewoon tegen mezelf je hebt maar 2 handen, links die doet het niet zo goed als rechts maar daarmee moet je het doen. Maar nou gebeurt het ook vaak dat ik met beide handen leeg sta omdat ik niet weet wat de volgende stap ik in het programma en mijn begeleider weg is. nouja pech voor die klant. Er hebben zich nog geen vervelend voovallen voor gedaan. Behalve dat er 1 klant in slaap gevallen was.

Iedereen is echt super aardig voor mij hier, het is een standaard hier om als je iemand ziet gedag zegt en meteen vraagt hoe het met hem is. sommige arabiers zien er echt uit als beren, je kent vast wel die witte gewaden van de mannen met zo’n rode doek op het hoofd, elke arabier van 40 jaar oud heeft een geweldige buik en daarbij zijn ze dus ook dik, en om dat onder een wit laken te zien is best hilarisch, vooral van de achterkant want dan weet je echt niet wat het is.

Over het rijgedrag alleen kun je al een paar uur met opgertokken wenkbrauwen en achterhoofd krabbend vraagtekens trekken. Ze zien de claxon als de uitkomst op rode stoplichten en het passeren van andere voertuigen. van spiegels weten ze bar weinig laat staan van de achteruit kijk spiegel, die kent bijna niemand hier. Als er van rijbaan gewisseld word word dat op de bonnefooi gedaan, gewoon heel gelijdelijk aan de andere rijbaan op kruipen en als je een claxon hoord moet je gewoon even terug gaan om het na het passeren van de auto nog eens te proberen. Stoplicht scenario, iedereen gaat braaf wachten heel netjes en goed, maar zodra het licht op groen springt gaat IEDEREEN claxoneren, vraag me niet waarom. Kennelijk geloven ze erin dat je voorganger daardoor ook daadwerkelijk sneller gaat rijden…. =\ Je snapt natuurlijk wel dat zulk soort rijgedrag vaak in ongelukken resulteren. Vandaar dat je ook om de +/- 2 km een zwarte vlek op het asfalt ziet, de roet op het asfalt van de branden die zijn ontstaan bij ongelukken.

noueh het is weer leuk geweest, geniet ervan enne tot snel

kusje!

JAaa! ! Foto's!! (2)

AFI, beetje wachten op mijn coach

AFI, alweer

AFI

Boefje in de woestijn

toppertje van SA politie

Er zijn een kleine 172 terrroristen opgepakt samen met een slordige 20 miljoen dollar. tijd voor een pilsje en even drie keer hiep hiep hiep hoera voor Koning Fahad!

helaas,.... geen pils toegestaan in KSA

Nouja uuh met mij gaat het kei goed! ik leer super veel hier over hoe een bedrijf in elkaar steekt en hoe dat alles rond gaat. Iedereen is super aardig en wil mij graag helpen. ik zit elke 2 dagen op een andere afdeling en het verbaasd me hoeveel dat ik in 2 dagen te weten kom.

Verder zit ik nu dus 2 weken alleen in het appartement. sowieso super relaxed maar het enige nadeel is, is dat ik zelf moet koken... de laatste dagen gaat het goed, ik eet voldoende en het smaakt nog ook :) nog 1 week alleen en dan is er weer een geweldige kok in het huis!


hou in de gaten, deze mooie top site.

kus liefs etc

Eerste week

godzijdank gaat het nu goed met het ophalen voor het werk. Ik begin nu al aardig aan de routine te wennen. want 9,5 uur werken voor 5 en een halve dag per week is weer even wat anders. Ik ken nu al een paar mensen bij naam, uiteraard allemaal indiërs. zei mij duidelijk nog niet.. Arie snappen ze nog wel maar Jacob word echt te veel voor ze, die kunnen de meesten ook gewoon niet uit spreken. ze zijn allemaal heel erg aardig, zelfs al ken ik ze nog niet

Eindelijk begint mijn stage nu een beetje vorm te krijgen, ik ga nu elke 2 dagen in een andere afdeling van het bedrijf meelopen. Ik heb de laatste 2 dagen bij het magazijn meegelopen. Met name om de database software te begrijpen die AFI gebruikt. Wel mooi want ze gebruiken dus nederlandse software.

Vanaf overmorgen zit ik 2 weken alleen in het appartement, dat word dus zelf koken, maar gelukkig kennen ze hier pizza bezorgers kennen en heeft het hotel op de hoek een geweldige chinese kok!









snap je dat het een beetje een gekkenhuis is hier? nee natuurlijk niet!!!
meer foto's komen eraan liefjes!

kus knuffel

Eerste dagen

Na een lange vlucht met een tussenstop Kuweit land ik uiteindlijk op King Fahad’s Airport. Als ik het vliegtuig verlaat en door de slurf heen loop voel je al meteen hoe warm het buiten is. De temperatuur was nog goed te doen aangezien het al avond was. (rond de 30º C) Uiteindelijk kom ik aan bij de douane waar de mannetjes met snorren het heerlijk rustig aan doen en er kennelijk een opzichter rondloopt die alles nog aan het uitleggen is aan de mannetjes met snorren. Maar gelukkig geen gezeik dus door naar mijn baggage. Daar aangekomen pak ik (mijn geweldig zichtbare) koffer en ga opzoek naar de taxi chauffeur van het hotel. Uiteraard was hij een Indiër die redelijk engels kon. De taxi rit duurde 45 min aangezien die mensen het heel slim vonden om het vliegveld ergens ver in de woestijn neer te zetten. Verder geen probleem, er zijn natuurlijk geen file’s; standaard snelweg van 3 baans aan elke zijde. Wat er op de weg rijd is grootendeels amerikaans maar af en toe rijd er zo’n mannetje in een wit gewaad en een rode doek om zijn hoofd in een pepertje dure europeese auto voorbij. Mijn hotel zag er aardig uit en heb er ook goed kunnen slapen.

De volgende ochtend werd ik opgehaald door een een chauffeur van AFI. Toen ik naar buiten liep en mijn lieftallige zusje uit China mij belde (Kei LeukQ~!) werd ik geslagen door dfe warmte, uiteraard altijd even slikken als je uit die arco ruimtes stapt. Maargoed, auto in snelweg op, zie ik daar verdomme een Starbucks en Kentucky Fried chicken! Het was duidelijk dat ze hier vrolijk aan importeren deden. Ik vroeg de chauffeur of dat er ook een Mc Donalds was maar die kon geen woordje engels… sukkel. De huizen deden mij een beetje denken aan de Fata Morgana in de efteling. Uiteraard niet zo fabel achtig met als die leeuwen en mannen in tandartsstoelen (rare figuren achter gordijnen). Maar wel grote gebouwen met muren er om heen en van die mooie ramen etc. (foto’s komen uiteraard nog maar ik zit nu in een appartement met inbel verbinding en dat stamt nog uit de prehistorie) Ik zit dus nog steeds vrolijk te bellen met mijn zus maar wel wetend dat zij vanuit china via nederland naar SA belt en dat mijn beltegoed al redelijk geslonken was… Je raadt het al, het gesprek is afgelopen. Ja goed klote ja, (marietje mail me maar, stukje goedkoper J)

Aangekomen bij AFI loop ik een mooi gebouw in het is een fabriek maar heeft wel counter sales, dus er zijn balies waar mensen vanalles kunnen kopen. Ik werd geintroduceerd aan de mensen waarmee ik contact heb gehad tijdens de goedkeuring van mijn stage en het programma van mijn stage. Even kort met Jaap Vaandrager gepraat, een nederlandse man die al vanaf zijn 20^e in Saudie Arabië werkt, hij is de directeur van de vestiging in Dammam. Daarna werd ik in het bedrijf rondgeleid door mijn stage begeleider en geintroduceerd aan mijn collega’s. Ik heb de indruk dat mijn stage hier wel goed gaat komen, die mensen hebben al een heel plan gemaakt en ik ben benieuwd wat mijn taken worden. Ik kon gelukkig de komende weken bij een andere nederlander intrekken, hij woont vlakbij AFI en vond het geen enkel probleem om mij in huis te nemen. Rond 2 uur moesten we even boodschappen gaan doen. We kwamen aan bij een groot gebouw met daarin meerdere winkels. Toen we binnen kwamen in de supermarkt riep zij ik tegen Erik (die nederlandse man) dat het een verschikkelijk grote winkel was. Waarop hij vertelde dat dit nog een kleine was en dat er zelfs nog grotere supermakrten waren. Nouja gaaf dus! Maargoed lekker eten halen etc. lopen we bij de chips zie ik daar gewoon Pringles en Lays staan! En dan dacht je dat dat alles was? Echt niet! Wat dacht je van Hollandse kaas en duizenden nivea producten en duizenden andere europese dingen! Zelfs iPods en camera’s in zo’n supermarkt.

Maargoed wij klaar met de boodschappen in de auto die verdomme weer snikheet geworden is naar zijn huis toe. Hij woont in een beveilgd compound, dat zijn een paar huizen bij elkaar met een grote muur er omheen dat bewaakt word door soldaten. Daarbinnen wonen alleen buitenlanders. Hij vertelde dat het hier in Dammam een tijdje een klein beetje gevaarlijk was en dat daarom deze compounds gebouwd zijn. Niet dat het nu dus nog zo gevaarlijk is maar het is gewoon een fijn gevoel om te weten dat er mensen op je passen. Het is een mooi en ruim appartement, geweldig groot bed maar helaas dus geen snelle internet verbinding waardoor foto’s uploaden dus niet kan. Maar er word waarschijnlijk deze week ADSL geinstaleerd dus dan kan ik foto’s uploaden tot ik bij neerval.

Vandaag hoef ik niet te werken. Iedereen heeft dan vrij. De enige dag dat ik vrij heb by the way. Even heel wat anders dan in nederland, maar er valt hier toch niets te doen in Saudie Arabië dan werken en geld verdienen.

Morgen begin ik dus echt, ik ben enorm benieuwd wat ze voor mij hebben gemaakt. Hou deze site in de gaten. Binnenkort komen de foto’s erop en zeker nog meer verhalen van mij.